Buralarda en çok,
Beyaz bir telaşe içerisinde masum sukünetler yaşanır
Kış aylarında.
Ama çocukları,
En çok kızılı sever bu toprakların,
Yaz aylarında yeşili,
Sonra güneşi elbet, yaz sıcağında…
Ateştir ortak anaları,
Tüm ninnileri insan kokar inadına,
O yüzden dilleri yanıktır biraz
Ama en temiz havaları
Onların ciğeri tanımıştır.
Suyun en berrağı onların çatılarından süzülür,
O yüzden biraz derindir yürekleri
Ve bu derinlikte durulur o masum öfkeleri…
Buraların çocukları,
Sıtmadan ölür en çok,
Kimi güneşe hasret gider bazen,
Kimi sevgiliye,
Kimi daha tadamamışken yaşamı
Yaşama hasret gider onsekizinde…
Kimi ölür kutsal bir dava peşinde
Kimi bir davanın peşinden öldürür.
Bu yüzden,
Yaşadım diyebilmek ;
En çok bu topraklarda kutsaldır.
Ve en çok bu topraklarda kutsaldır
İnsanca ölebilmek…
Buralarda en çok
Beyaz renkli masum hüzüneler yaşanır kış aylarında
Karanfiller eşliğinde uğurlanışı vardır her gidenin
Ve mutlaka her doğuşa sessiz bir alkış tutmuştur
Karlar arasında bembeyaz bir berfin...
