Vuslat Düşü

Bir kuş geçince başımın üstünden,
Bir yıldız kaysa örneğin;
aklıma ellerin gelir
ve o an aklımdadır gözlerin.

Sabah güneş yüzünü gösterince,
önce hayran hayran bakarım ona
ve bir türlü kalmak gelmez içimden
yatağımızda aşkımızın izlerini görünce.

Kalktığımda duyarım yastığımızdaki fısıltılarını,
yanı başımdaki mahmurluğun yoktur ama
olmayacak değil…
Bakarsın bahar gelir,
açılıverir çiçekleri ağaçların
sonra tadında varırız doyasıya
İstanbul'da o güzelim baharın.

Bulutlarda gülüşünü görebiliyorum bazen.
-bir gülümseme beliriyor o an yüzümde-
Akşam vakitlerinde sokak lambaları,
her zaman piç etse de bu sokağı çekip giderek,
güneşi getiririm o an
gözlerinin içinden öperek

Elbet beklediğimiz bahar gelecek
ve yanımda bir serçe gibi tedirgin duracaksın o an.
Bu kadarlık zamanın ayrılığı
önce ikimizden çıkacak
sonra elbette İstanbul'dan...