Bilirim

Çok çabuk geçti ömrümüz yürüdüğümüz yolda;

biz bir arpa boyu dedik,

tarlasına düşmüşüz bilemedik.

Aç kaldı bazen umudun kuşları,

biz yağmur damlasına katık ederken kuru ekmeği

lokmasına kan düştü beşikteki yavrunun, bilemedik.

Dağlarda rüzgardan sorarız yağmurun hatırını

ve kurttan kuştan başkası bilmez

çobanın halini, bilirim.

Akşam çökmeye başladı mı dağlara,

yanık türküler söyler namlular,

kimse bilmez, bilirim.

Ömrümüz çabuk geçiyor

lakin arpa boyu mu bilmem

ekmek, yağmur ve toprak

yeter bize elbet,

yeter, bilirim...