A Little More Light

Zamanın herhangi bir diliminde apar topar terkedeceğimiz şu dünyada, ne diye birbirimizin yoluna engel koyarız ve neden birbirimizin güneşine engel oluruz anlamış değilim. Oysa aynı güneş değil mi aydınlığı evlerimize kadar getiren? Güneşin ışığı bize yetmiyor mu da başkalarının güneşini engelliyoruz? Aynı dünyada, aynı toprakta yaşayan insanların hakkı değil midir; aynı aydınlığı tatmak?

.

Koskoca dünyanın içinde yaşayan, birbirinden farklı ama aynı toprağın yavrusu olan insanlar, aydınlığın kapısında değil, içinde olmalıdırlar. Ama ne var ki; sırf başka bir köşesinde olduğu için bir toprağın, aynı aydınlığı tatması yasaklanmış yaşamlar var duvarlar arkasında. Dili, dini ve renginden dolayı ışıktan mahrum bırakılmış yaşamlardır bunlar. Yaşama hakları neredeyse ellerinden alınmış yaşamlar...

.

"A little more light!!!" (biraz daha ışık)... Işıktan mahrum bırakılmış bir yerde, yıkık - dökük bir duvarın üzerinde rastladım bu yazıya. Biliyorum ki; bu yazı tek kişi tarafından yazılsa da milyonlarca insanın kaderini yansıtıyor. Güneydoğu'nun herhangi bir yeriydi... Herhangi bir yeri diyorum; çünkü bir çok yeri ile hiçbir farkı yok bu yerin Güneydoğu'da. Sadece burlarda değil ama en çok buralardadır ışığın bu denli az görülmesi ve aydınlığın bu kadar özlenmesi.

.

Aynı coğrafyanın çocuklarıyız. Bilmem hangi ülkenin, hangi milletin değil; aynı dünyanın çocuklarıyız. Gözardı edilse de yada ettirilse de bu gerçek, beynimizin bir köşesinde, bebek gözünün o keşfedici canlıılığı ile durmalı, durmalı ki; her köşesinden güneş içebilsin ve doyasıya gülebilsin bu coğrafyanın - dünyanın - çocukları. Yoksa hesap soracak çocuklar ışığı söndürenlerden.

.

Tarih, çok olaylar atlattı, çok şeyler gördü bu coğrafyada. Savaşlar, barışlar, henüz anlam kazanmamış bir yığın özneli - öznesiz filler gördü, çoğu hiç bir değer taşımayan. Ama biz hala aynı güneşle ısınıyor ve aynı ay'ı misafir ediyoruz evimize geceleri. Oysa yaşanmamış olsaydı, yaşamayı kendi tekeline almasaydı insanoğlu, şimdi tüm annelerin çocukları - sokak çocukları dahil - aynı gökkuşağının gölgesinde oynayacaklardı. oysa şimdi bir kısmı kara bulutlar altındayken, bir kısmı güneşin koynunda duruyor. Halbuki; tüm çocukların hakkıdır; gökkuşağını tutarcasına koşmak.

.

"A little more light!!!" Ne büyük bir özlemin sloganıdır bu anlayana. İçinde çıldırasıya öfke ve çıldırasıya umut taşıyan bir cümle, hemde buralara ait olmayan bir dilde. İşte bu aydınlığın her dilde ve kültürde özlenebildiğinin bir resmidir. Bu resim ki; bir çoklarının yırtıp attığı, diğerlerinin ise göstermek için çıldırasıya direndiği bir resimdir. Kimi cebinde taşır bu resmi kimi göz kapaklarında.

.

Sınırlarının içerisinde sınırsız güzellikleri barındıran bu güzelim memleketimiz, ne büyük bir nimettir bize. Birde doğusundan batısına eşit bir şekilde tadabilsek bu güzelliği, o zaman daha bir güzel olacak bu coğrafya.

.

Birileri keşfetti bu güzelliği, güzelliğinde bizim emeğimiz olmasına rağmen. Şimdi yalnızca kendileri yaşamak için, sömürmekteler bu güzelliğin mimarlarını. O mimarlar bu coğrafyanın toprak yüzlü, nasırlı elli ve hepsi bu toprakların sevdalısı olan insanlardır. Kimi kürt, kimi türk, kimi laz, ermeni... Ama hepsi insan ve bu coğrafyanın insanları...

.

Güzel günler gelecek elbet. Bu umut, tıpkı bir haykırıştır, o güzel günler bir an önce gelsin diye çıldırmaktır özlemle o duvardaki yazı gibi.. Her ne kadar sitem içerse de bu cümle; elbet gelecek güneşin her beyine aynı pencereden girip, aynı aydınlığı yaşattığı günler. İşte o zaman ne doğunun o yıkık duvarlarında bu özlemli ve isyankar yazılar yazılacak; ne de batıda o umursamaz bakışlı ve duruşlu hayatlar yaşanacak. O zaman herkes bilecek ki; dünya sadece bizim değil ve miras kalacak bizden sonrakilere. Bu düşünce girince o nasırlı beyinlere, ağızlarımızdan kusarcasına çıkacak o paslı karanlığımız.

.

Aydınlık günler yakın, eli kulağında yani. Bir gün ansızın çalacak kapımızı ve biz yıllarca hasret kaldığımızdan, çıldırasıya sarılacağız boynuna. Bu umut, tüm insanların içinde yaşattığı o kalplerinden patlayarak yaracak beyne giden tüm damarları ve beyaz bir ışıkla beraber süzülecek gözlerimizden.