Hasret ve Gece

Bilmem bilir misin
Uzakta, yalnız başına
En çok hangi an koyar insana

Şöyle dalları allı yeşilli çiçeklerle saran
Memleketten bir bahar havası mı
Yoksa sevgilinin o güneşten de sıcak bakışımı

Sorsam şöylece sana
En çok kaç çiçeğin adını sayabilirsin bana
Ya da sevgilinin hangi bakışını çizebilirsin
O nasırlı ellerinle bembeyaz bir kağıda...

Düşün şimdi
Karanlık bir gecede yalnız,
Yıldızlar ve sen
Bir de içinde yaşadığın
Senden de küçük mahzen, kalbin


Hiç tanımadığın
Daha önce hiç görmediğin bir sokakta
Yürürken şöyle boydan boya
Gelen ve geçen her insan bir tanıdığa benzer

Bu benzetmelerle geçerken yollardan
Senden habersiz, yine geceye çalar zaman
Ve yine yıldızlar ve sen
Bir de o içinde yaşadığın
Senden de küçük mahzen, kalbin

Uzakta bir gecede beklerken vuslatı
Vuslat, senden habersiz geçirecek kendi zamanını

Dedim ya
Bilmem bilir misin
Uzakta, hem de yalnız başına
En çok hangi an koyar insana

Zaman dersen zaman
Zaman gurbette de geçirilir
Ama, uzakta en çok gece koyar adama
Çünkü tüm hasretler en çok
Geceleri misafirliğe gelir…